Wachten

Soms zit er niets anders op dan te wachten. Geduld uit te oefenen. Mindful te zijn. We zijn er wel al wat in geoefend, na al die uren in het ziekenhuis, maar toch. Het wordt hoe langer hoe moeilijker. Volgens mijn berekening zouden we deze week toch iets moeten horen van de Amerikaanse overheid. Dan zijn die drie weken echt wel voorbij. Dus: hurry up, please!

Waar er wel al schot in de zaak zit, is in ons huis. Dat staat al in haar verpakking te blinken (zie foto)! Ergens deze week hebben we een skype-meeting over de elektriciteit. Dan mogen we aangeven waar we welke verlichting willen, stopcontacten, ingangen voor TV en telefoon, ... Ze zouden ook beginnen aan de loodgieterij. Fijn, fijn!

Voor de rest zijn we echt wel klaar om naar de ambassade te gaan. Gisteren hebben we nog vierkante pasfoto's laten trekken. Gelukkig hebben we hier in de buurt een fotografe die weet wat de eisen zijn voor Amerikaanse pasfoto's. En morgen mag ik nog eens naar de rechtbank om de beëdigde vertaling van onze uittreksels van het strafregister op te halen. Dan nog onze trouwboek mee (neen, we zijn niet getrouwd voor de schijn, toch bedankt om dit te checken...) en hupsakee we zijn klaar voor het interview. Het enige wat we nog missen is dat nummertje dat we nodig hebben om de DS-160 visumaanvraag in te kunnen vullen. Allé, hurry up!!

 

Medicatie enzo

Aangezien de dochter nog tot 22 november chemopillen en ledertrexate moet nemen, en tot februari 2016 antibiotica, zijn we aan het hamsteren geslagen. Tot kerst betekent dit: 12 potjes chemopillen, 7 potjes ledertrexate en 16 flesjes antibiotica. Als dan nog blijkt dat de smaak antibiotica die ze 'het liefste' heeft (met toegeknepen neus te nemen weliswaar), plots uit de handel is genomen en het alternatief binnenkort uit de handel verdwijnt, dan begrijpen jullie dat er hier ook een 'sense of urgency' mee gemoeid is. Mogelijk wordt een andere soort siroop voorgeschreven, maar mogelijk worden het pillen ... en dat ligt hier nogal gevoelig.

Alle hens aan dek dus! Dankzij onze superlieve apothekers staat onze teller sinds vandaag op 4 potjes chemopillen, 4 potjes ledertrexate en 11 (!) flesjes antibiotica! Ze hebben er alles aan gedaan om nog enkele flessen van de voorkeursantibiotica te verzamelen en nu wordt dus de andere 'bedreigde' soort opnieuw volop verzameld. Het is hartverwarmend om zo goed geholpen te worden. We gaan ze echt missen, 'onze' dames van de apotheek!

Al die medicatie zal dan in een aparte handbagage mee moeten. De pillen noch de antibiotica mogen immers onder het vriespunt komen. Bovendien wil je die medicatie echt niet kwijtgeraken! Om dit te mogen doen, moet we wel een medisch dossier en een aparte brief, waarin de noodzaak van die medicatie wordt uitgelegd, meenemen. Naar het schijnt wordt elk flesje dan zorgvuldig gescand en bekeken. Ze zullen hun werk hebben begin juli...

Het medisch dossier is ook nodig voor de tweewekelijkse opvolging van de dochter. Een driekwartier van onze toekomstige woonst is een ziekenhuis met een pediatrisch oncologische afdeling. Eens het medisch dossier af is (en daar wordt nu aan gewerkt), kunnen we het hoofd van die afdeling mailen en vragen of ze bereid zijn ons op te volgen. Dat zal wennen worden, want na al die tijd hebben we echt wel een band opgebouwd met 'onze' vier oncologen (toevallig ook dames). In december laten we de eindbalans wel hier in België opmaken. Twee dagen in de kerstvakantie zijn al gereserveerd voor puncties, scans, echo's en wat nog allemaal.

Waarom we nu vertrekken en niet in januari? Omdat we erin geloven! We geloven dat die 95 à 99% kans op genezing reeël is. We gaan ervan uit dat die laatste vier maanden en half van haar behandeling niet anders zullen verlopen dan de rest van haar nabehanding, die bij vertrek dan een jaar zal bezig zijn. En als we het helemaal mis hebben, dan hoop ik dat we van de tijd die we gekregen hebben, ten volle zullen genoten hebben. Leven in vijfde versnelling!

Leve de multideviezenrekening!

Ik vertelde al over onze nieuwe hobby: wisselkoerschecken. Het is een hobby die niet veel geld of tijd vraagt, maar wel enige vasthoudendheid. Het is een kwestie van timing, regelmaat en vooral veel naïef optimisme... Zelfs wanneer de grafiek dag na dag de dieperik induikt, is het belangrijk om je geloof niet te verliezen en met een zekere berusting de trend te aanschouwen...

Maar kijk, plots was het daar: een opwaarts trendje. Zagen we het goed? Welke richting ging die grafiek nu uit? Naar boven? Ja hoor! En, kijk eens aan, een uur later stond ie nog hoger. En twee uur later nog hoger! (Noot van de redactie: als je maar de juiste schaal gebruikt dan ziet iedere stijging er spectaculair uit!) Dus daar was het langverwachte moment om enkele euro's om te zetten in dollars! Met enige spanning en een 'eerst zien en dan geloven'-houding, waren we klaar om onze multideviezenrekening op zijn waarde te testen.

Eigenlijk gaat het over onze 'oude' rekening, waaraan een apart dollarcompartiment is toegevoegd. Dus één rekening met twee compartimenten. En men had ons gezegd dat je gewoon via een overschrijving euro's kan overzetten in dollars, die je dan 'bewaart' in dat dollarcompartiment. Bon, we houden ons verstand erbij, we geven de overschrijving in en ... zie daar: plots hebben we dollars! En dat op diezelfde rekening en zonder dat we daarvoor naar de bank moesten! Heel af en toe he, kan het ook zonder hindernissen eens lukken. Leve de multideviezenrekening!

Die eenvoud geldt natuurlijk niet voor alles. Dat zou te mooi zijn. Zo konden we wel, via het e-loket van de stad, onze uittreksels uit het strafregister aanvragen en daarbij aangeven dat we die nodig hebben voor het buitenland. Met andere woorden: dat we een internationaal uittreksel nodig hebben. Maar, die optie staat erbij voor spek en bonen. Per mail kregen we immers de boodschap dat de stad alleen Nederlandstalige uittreksels aflevert. Dus we moeten opnieuw een beëdigd vertaler inschakelen voor de vertaling van die twee 'blanco' papiertjes (had ik al verteld dat de vorige 70 euro rekende om onze huwelijksakte - 1 pagina - te vertalen en te laten beëdigen door de rechtbank?).

Ach ja, we hebben nog alle tijd. Onze visumaanvraag ligt nu bij de Amerikaanse overheid (Stap 3). Binnen een week of drie/vier krijgen we hopelijk de goedkeuring en kunnen we ons interview aanvragen, waarvoor we al die documenten nodig hebben. Dat hierbij ook een 'bewijs van goed gedrag en zeden' hoort te zitten, heb ik nog maar net gelezen op het Amerika Belgen forum. Logisch, maar ik had er niet bij stilgestaan. Hopelijk ontdekken we niet nog zulke zaken op de dag van het interview zelf...

Administratie

• Vier internationale geboorteaktes voor kinderen: check
• Vier internationale geboorteaktes voor echtgenoot: check
• Nieuw paspoort voor de dochter, wegens te fel veranderd op de foto: check
• Internationale rijbewijzen voor de echtgenoot en mezelf: check (voor de eerste drie maanden ginder, daarna moeten we beide een nieuw rijbewijs halen...)
• Huwelijksakte vertaald en beëdigd door de rechtbank: check
• Diploma goedgekeurd door VS: check
• Schooldossiers VS: check (op nog een extra inenting voor mazelen, bof en rubella voor de zoon na; de dochter mag geen vaccins krijgen tot mei 2016. Hiervoor heeft de dokter een 'uitzonderingsformulier' moeten tekenen. Trouwens, er is ook een uitzonderingsformulier wanneer je uit godsdienstige overtuiging zou weigeren om je kind te vaccineren)
• Multideviezenrekening, voor als de dollar toch iets 'slechter' wordt, om zelf euro's te kunnen omzetten naar dollars via netbanking: check (we bekijken de koers minstens 1x per dag... ja, ik weet het...)
• KI betaald voor 2015: check
• Omzetting brandverzekering van eigenaar naar huurder en vanaf midden juli opzeg: check
• Inschakeling verhuisfirma voor internationaal transport: check
• enz, enz...

Een ellenlange lijst van administratieve zaken en we zijn er nog niet. Maar, alles stap voor stap en zo verschijnen er langzaam maar zeker heel wat groene lijntjes in de excel. We komen er wel!

Met een beetje goede wil

Om een rekening te mogen openen in de VS, moet je een adres hebben. Een rekening is best wel handig om een aantal zaken al van op afstand te kunnen betalen. Het voorschot voor ons huis bijvoorbeeld. Dit moest betaald worden voor 15 april. Het gaat gelukkig maar over 5% van de verkoopprijs. De rest moet pas gestort worden wanneer het huis effectief af is. Maar bon, een rekening dus. Omdat wij wel al een adres hebben (Ja hoor! Alleen nog geen huis of een brievenbus maar wel al een stukje grond met een huisnummer), mochten wij in december dus een rekening openen. Vol vertrouwen 'wiren' wij dus geld richting Blacksburg. Op nagenoeg twee seconden had de loketmedewerkster het geld van onze rekening doorgesluisd. Maar eer dat geld toegekomen was... Een halve week wachten: niets. Een hele week wachten: niets. Een hele week en een dag wachten: yes! Vol goede moed proberen we het geld over te schrijven naar de rekening van de bouwfirma via internetbanking... Wat dacht je? Onmogelijk. Contactcentrum gecontacteerd en blijkt dat je een Social Security Number moet hebben om geld te mogen overschrijven. Dat nummer krijg je alleen wanneer je wettelijk in de VS verblijft. Als emigrant kan je dit pas aanvragen na een week of twee in de VS te zijn en krijg je dit nummer dan een week of drie later in de brievenbus. Je mag dus wel geld op je rekening zetten, maar als je je niet in levende lijve aanbiedt, kan je dat geld dus niet 'verplaatsen', tenzij met een cheque (dat wordt dus een cheque voor de gasfirma, voor de elektriciteit, voor het water, ...).

Allé hop, maar weer een telefoontje richting VS. Na enkele pogingen eindelijk doorverbonden met de filiaalhouder van onze bank. Omdat er zich niet iedere dag Belgen aanmelden in zijn kantoor, wist hij gelukkig nog wie we waren en bleek hij bereid om voor ons een cheque uit te schrijven die de bouwfirma dan kon komen halen. Mission Completed!

En we hebben bericht gekregen dat we een huis kunnen huren vanaf juli totdat ons huis af is. Dus geen verblijf in een motel of hotel, geen camper op de oprit (mag trouwens niet volgens het 'wijkreglement') en geen tentje in de tuin. Een heel huis met keuken, badkamer, bedden en wie weet nog wat kookgerief, om de tussenperiode te overbruggen. Kijk se, met een beetje goede wil komt het nog wel allemaal in orde!

Schot in de zaak!

Nu de 'vraag het mij driemaal behalve wanneer je uit België komt, dan moet het vijfmaal'-secretaresse het dossier overhandigd heeft aan het International Office, gaat het eindelijk vooruit!

De echtgenoot mocht al een lange vragenlijst invullen met al onze gegevens. Die vragenlijst omvatte ook een oplijsting van al zijn VS-bezoeken tijdens de voorbije jaren - en dat zijn er wel wat dus heel wat opzoekingswerk om de exacte data te kennen! - en van zijn jobs van de voorbije 12 jaar. Ook moet hij zijn hoogste diploma laten evalueren door Morningside Evaluations. Dit is een onafhankelijk bureau dat onder meer beoordeelt of onze Belgische diploma's gelijkwaardig zijn aan de Amerikaanse. Je vult een formulier in, betaalt 85 dollar per diploma en zendt een ingescande Engelstalige versie mee. Enkele dagen later krijg je dan respons. Iets om vandaag te regelen.

Uit nieuwsgierigheid hebben we toch ook nog een extra mailtje gestuurd naar het International Office, met de vraag welke startdatum nu uiteindelijk op de visumaanvraag werd vermeld. Is het nu 10 juli of 10 augustus? 10 augustus is de datum die op het ondertekende contract staat, maar mogelijk ging men het contract iets vervroegen, zodat we niet op het allerlaatste moment in de VS toekomen. Je mag immers maar 10 dagen voor aanvang van het contract, op een visum, het land binnen. 10 dagen is wel heel kort om je een beetje te installeren, vooral voor de kinderen die al op 11 augustus naar school moeten. Dus 10 juli zou iets comfortabeler zijn. Groot was onze verbazing te lezen dat men de startdatum heeft aangepast naar 10 juni! JuNi dus!

We geloven niet dat we voor de startdatum effectief moeten aanwezig zijn (tegen dan komt het visum nooit in orde), maar voor onze ziekteverzekering moeten we er wel voor 10 juLi zijn. Je moet immers binnen de maand kiezen in welk programma je instapt. En een goede ziekteverzekering is wel heel erg belangrijk in onze situatie. Dat betekent dus dat we geen 4 maanden meer hebben maar nog maar 2 maanden en half!!! Ieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!

eeeeeeeeeeeeeeeeeeeee-migratiestress!

Over exact 4 maanden start de eerste nieuwe werkdag van de echtgenoot. Over exact 4 maanden en een dag start de eerste schooldag van de kinderen. Kerst is al bijna 4 maanden geleden... O help, 4 maanden is echt niets!

Hoever we momenteel staan? Wel, onze visumaanvraag ligt eindelijk bij het International Office van Virginia Tech. Stap 2 van 4 dus. Tussen dit en vier weken zal de aanvraag doorgestuurd worden naar de Amerikaanse overheid. Dan krijgen wij hopelijk na een week of drie een goedkeuring. Met die goedkeuring moeten wij een interview aanvragen bij de Amerikaanse Ambassade in België. Na dat gesprek duurt het dan nog een week of twee alvorens het visum (hopelijk) zal goedgekeurd worden. En dan zijn we al bijna juli, denk ik... slik!

En dan heb je nog die 4 reiskoffers; eentje per persoon. Vorige week trokken we er een weekje tussenuit en hadden we onze allergrootste koffer nodig. Een koffer voor slechts één week! O help, 4 koffers is echt niets!

Om maar te zeggen dat af en toe de emigratiestress de kop opsteekt! Gelukkig hebben we het voorbije jaar en half al diepere watertjes doorzwommen. Dat helpt om die stress snel weer de kop in te drukken. Maar het blijft allemaal toch heel erg spannend hoor!